Dit zal niet een dagboek waarin ik schrijf al mijn gedachten, ik ben niet iemand die altijd zegt alles wat er in zijn hoofd.
Dit zal niet een agenda waarop ik schrijf alles wat ik doe, doe verdomme niet aan iedereen te geven.
Dit is niets anders dan een virtuele ruimte op die zal worden geschreven enkele gedachten, sommige provocatie, wat dom, sommige verhalen over mij. De wijze van Zibaldone Leopard, zonder uiteraard het maken van enige vorm van vergelijkingen met een werk van die strekking. Dit is en zal worden maar een manier om te praten over mezelf met iedereen die geïnteresseerd is, of op zijn minst met me praten, zelfs als iemand niet lezen.


















































